1.3) โครงการ การวิจัยและพัฒนาระบบการผลิตเกษตรและวิสาหกิจชุมชนตามวิถีเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาระบบการผลิตลำไย

การศึกษาวิจัยนี้มุ่งเน้นกิจกรรมการผลิตลำไย ซึ่งเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สะท้อนอัตลักษณ์ของภาคเหนือตอนบนได้อย่างชัดเจน โดยเลือกเปรียบเทียบระหว่าง ระบบการผลิตลำไยเชิงเดี่ยว (สหกรณ์ดอยเต่า) กับ ระบบการผลิตพืชผสมผสาน (กลุ่มปุ๋ยหมักหนองโป่ง และบ้านแคว) ภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์และเขตการค้าเสรี

ผลการศึกษาโดยสรุป

ภาพรวมการบริหารจัดการทั้ง 7 ประการของกลุ่มตัวอย่างอยู่ในระดับ พอใช้ (2.34) โดยด้านที่มีคะแนนสูงสุดคือด้านองค์กร สมาชิกให้ความสำคัญกับการพัฒนาความรู้ความสามารถของตนเองอย่างสม่ำเสมอ ในขณะที่ด้านการบริหารจัดการแรงงานและการจ้างงานอยู่ในระดับ ต้องปรับปรุง เนื่องจากขาดแผนการผลิตที่ชัดเจน

ด้านทุน 4 ประการ พบว่า ทุนทางสังคม มีคะแนนสูงสุดในระดับ ดี (4.04) สะท้อนถึงความสัมพันธ์ที่เกื้อกูลกันในชุมชนและการพึ่งพากันและกันท่ามกลางปัญหาทางเศรษฐกิจ รองลงมาคือทุนมนุษย์ ส่วนทุนทางสิ่งแวดล้อมและกายภาพยังจำเป็นต้องมีการวางแผนการจัดการที่ชัดเจนมากขึ้น

การสร้างความยั่งยืนของกลุ่มจะต้องควบคู่ไปกับความเข้มแข็งของชุมชน โดยใช้การเรียนรู้และการปรับตัวตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงเป็นแกนหลักในการขับเคลื่อน